ddd554a000saaq

Wraz z nadejściem wiosny Sekcja Literacka UTW zaprosiła wszystkich chętnych na program literacko-muzyczny z udziałem dzieci uczestniczących w zajęciach Świetlicy Inicjatyw Twórczych.

Organizatorki spotkania, przy pomocy Pana Tomasza Plichty z Biblioteki Publicznej w Świebodzinie, przedstawiały wiosnę w coraz to ciekawszy sposób. Mieliśmy również ogromną  przyjemność  posłuchać własnej twórczości, z którą dzielimy się także z Państwem.

 

PRZYSZŁA WIOSNA. Autor. Czesława Adamiec

I Wiosna do nas zawitała

Odmieniona w bieli cała.

W końcu przyszła

Przyszła wiosna,

Będzie trawa lepiej rosła,

A w tej trawce małej

Już dywany z kwiatów całe.

II Przyszła do nas wiosna

Ciepła i radosna.

Na wierzbach poruszenie,

Kotów narodzenie.

III Pani wiosna , piękna dama,

Sprząta ogród już od rana.

Wokół wszystko się zieleni,

Słonko mocniej zaświeciło

I tak miło się zrobiło.

ŚWIT Autor. Walentyna Galimowska

Posłuchaj jak wiosna śpiewa

każdego dnia od świtania

posłuchaj przepięknych treli, treli

i dalekiego kląskania.

Wszystko się budzi do życia

bo słońce dawno już wstało

przyroda w koło jaśnieje

w promieniach trawa lśni.

Słychać dalekie odgłosy

które po rosie się niosą

posłuchaj tego przez chwilę

zanim obudzi się świat.

WIOSNO PRZYJDŹ Autor –Jolanta Kochanowska

Zima – krótko

bielą cieszyła

Nie dla nas

dzień krótki

chłód, wilgoć,

szarość.

Przybądź wiosno

przybądź szybko

czarodziejską

różyczką

do życia

przywróć wszystko

Tęsknimy za

-zapachem wiosny

-zielenią soczystą.

-Kobiercem kwiatów

w ogrodach

sadach , skwerach

łąkach i balkonach

a także

trelami ptaków

ciepłym deszczem

i słońcem.

Radość dał

przebiśnieg mały

mróz z nim

walczył

słonko ogrzało

zakwitł – pięknie

na biało.

Małymi krokami

nadchodzi wiosna.

WIOSNA Autor- Teresa Konarczak

Zielona trawa, zielone liście

to przyszła wiosna , będzie przepięknie.

Zakwitną sady, zakwitną łąki

I Ty rozkwitniesz jak kwiatów pąki.

Lecz, niespodzianie nadejdzie chmura

Zasłoni słońce i lunie deszcz.

Będzie Ci smutno, łza błyśnie w oku

bezdenne żale zamkną Cię w dołku.

Jednak,

Wiosenny zefir rozpędzi chmury,

zaświeci słońce, osuszy łzy.

Sypnie kwiatami, ukoi śpiewem

rozjaśni myśli…..

znów będzie pięknie.

WIOSENNE MARZENIE autor – Maria Marciszonek

I znów przyszła wiosna

Taka ciepła, miła, radosna

A wraz z nią obudziła się nadzieja

Że spełnią się moje marzenia.

Że pójdziemy, jak kiedyś razem

Trzymając się za ręce

Szukać będziemy naszego miejsca

Ja w tej białej sukience.

Pobiegniemy razem przed siebie

Nad jezioro, na pole, do lasu

Może odnajdziemy zgubione uczucie

I odrobinę straconego czasu.

Bo wiosna ma taką siłę i moc

Że wszystko może się zdarzyć

Że powrócą szczęśliwe dni

A co ? Nie mogę tak marzyć?

CZEKAJĄC NA WIOSNĘ Autor- Mieczysława Napiórkowska – Nowak

Choć powietrze leciutko zmrożone

Choć mgłą siwą świat lekko zasnuty.

Ptaki są już po zimie zbudzone.

Słychać z rana radosne ich nuty.

Już leszczyna swój pyłek rozrzuca

i przebiśnieg bielutko zakwita.

Czasem jeż już kryjówkę porzuca.

Ciepła wiosna wnet do nas zawita.

GDZIE TE BOCIANY? Autor- Mieczysława Napiórkowska- Nowak

Coraz mniej bocianów do Polski zlatuje.

W zmianach ustrojowych się to upatruje.

Kiedyś to bociany dzieci przynosiły.

Dziś na 500 z + władze przerzuciły.

Po co więc na darmo przemieszczać się mają.

Kiedy ważnej funkcji spełniać im nie dają.

Chociaż wokół wiosna w pełni się rozwija

Ale polski bocian ojczyznę omija.

OCZEKIWANA WIOSNA! Autor – Janina Smorąg

Pani wiosna

przyszła do nas długo oczekiwana,

swoim pędzlem maluje ziemię i drzewa.

Otacza nas

swoim świeżym wiosennym zapachem.

Słońce mocniej i dłużej przygrzewa.

Owady i śpiew ptaków

nasze dusze rozweselą.

Dzięki Tobie jesteśmy weseli.

Nasze stroje zmienimy

i w świat popędzimy.

WRÓBELEK Autor- Ewa Wojciechowska

Peany wznoszą na cześć słowika

ja to rozumiem – oczywista

lecz w moim sercu podziw budzi

szary wróbelek optymista

Gdy mróz okrutny dzioby ściska

i myśl o lotach już nie nęci

on piórka stroszy w puchatą kulkę

i w ligustrowych krzakach się wierci.

Radosnym ćwierkiem budzi dzionek

z kumplami wita się rozgłośnie

Ogonkiem strząśnie resztki śniegu

Kroplą z kałuży skrzydełkiem pryśnie.

A gdy przedwiośnia czas nadejdzie

to on najgłośniej dziób rozwiera

zziębnięte nóżki rozprostuje

energia go wręcz rozpiera

I pełno wszędzie wiercipięty

on wszystko widzi , wciąż się cieszy

i swoją radość wyćwierkuje

do ptasich interesów spieszy

Kochanie popatrz na wróbelka

i nie rób z siebie pesymisty

szkoda narzekać i przynudzać

 

bierz przykład z wróbla optymisty.

 

Design by FxDesign Free Joomla Templates